Wat is een loonsanctie?
Een loonsanctie is een maatregel van het UWV waarbij de werkgever het loon van een zieke werknemer langer moet doorbetalen dan de gebruikelijke twee jaar. De loonsanctie wordt opgelegd als het UWV oordeelt dat de werkgever onvoldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht tijdens de eerste twee ziektejaren (artikel 25 lid 9 WIA).
Wanneer legt het UWV een loonsanctie op?
Het UWV beoordeelt bij de WIA-aanvraag (na 88 weken ziekte) of de werkgever aan zijn re-integratieverplichtingen heeft voldaan. Een loonsanctie kan worden opgelegd als:
- Er geen adequaat Plan van Aanpak is opgesteld
- Het re-integratieverslag onvolledig is
- De werkgever geen tweede spoor heeft ingezet (re-integratie bij een andere werkgever)
- De bedrijfsarts niet tijdig is ingeschakeld
- Passend werk niet is aangeboden terwijl dit wel mogelijk was
Duur en hoogte van de loonsanctie
De loonsanctie duurt maximaal 52 weken. Gedurende deze periode moet de werkgever minimaal 70% van het loon doorbetalen. De werkgever kan de loonsanctie bekorten door alsnog de geconstateerde tekortkomingen te herstellen. Zodra het UWV oordeelt dat de tekortkomingen zijn hersteld, eindigt de loonsanctie.
Gevolgen voor de werknemer
Voor de werknemer betekent een loonsanctie dat het dienstverband en de loondoorbetalingsverplichting worden verlengd. U behoudt uw loon en het opzegverbod tijdens ziekte blijft van kracht. Uw WIA-aanvraag wordt pas beoordeeld na afloop van de loonsanctieperiode. Dit kan zowel een voordeel als een nadeel zijn, afhankelijk van uw herstelkansen.
Bezwaar tegen de loonsanctie
De werkgever kan binnen zes weken bezwaar maken tegen de loonsanctie bij het UWV. Ook de werknemer kan bezwaar maken als het UWV besluit géén loonsanctie op te leggen terwijl de werkgever tekort is geschoten. Arslan Advocaten adviseert en vertegenwoordigt zowel werknemers als werkgevers in loonsanctiezaken.